Powieść "Inny świat" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego dzieli się na dwie części - pierwsza opisuje życie w obozie, druga natomiast przedstawia sferę psychologiczną - moralizującą, skupiającą się nad uczuciami więźniów. Język jest zróżnicowany - od kwiecistej mowy opisującej przyrodę, po wulgaryzmy więźniów, występowanie słów rosyjskich, które nadają autentyzm książce. Jednak język jest oszczędny i prosty. Tekst nie jest jednolity pod względem stylu, jest zmienny - od patosu (historia Kostylewa i zakonnic) po prosty (opis życia więźniów). Narracja jest pierwszoplanowa. Grudziński jest w "Innym świecie" antybohaterem, ponieważ przedstawia siebie ze wszystkimi wadami, nie stara się upiększać swojej postaci, dokonuje wnikliwej analizy swoich czynów. Technika pisarska jest behawiorystyczna - przedstawienie postaci, które utraciły życie wewnętrzne przebywając w obozie. "Inny świat" opisuje konkretne wydarzenia, oraz sprawy pierwsze i ostatnie. Wydarzenia konkretne to te, które mają potwierdzenie w historii - traktowanie człowieka w obozie, jego ciężka praca. Sprawy pierwsze i ostatnie mają podłoże egzystencjalne - wolność człowieka oraz godność. Grudziński opisując swoją głodówkę przeplata wyniosły styl opisujący jego stan duchowy z prostym stylem puchnięcia jego organizmu w czasie głodówki. Opisy fizjologii pokazują, że ciało nie przestaje być sobą i splata się ze sferą duchową. Opisy pokazują również jak ciało jest wyniszczone po pobycie w izolatce, ale mimo wszystko nie traci swojej funkcji. Taki pobyt w celi sprawia, że człowiek staje się "wrakiem".

| Noclegi Wisła - nowa oferta. Sprawdź noclegi Wisła | Pora wybrać cel podróży wakacyjnej - Chorwacja jest dobrym wyborem Inny świat i nie tylko.